ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Ἀκολουθία Μαρτύρων ΜΑΡΚΙΑΝΟΥ καί ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ

( σελίδες 1289 – 1294 )

DE SS MARTYRIO ET MARCIANO NOTARIIS
(σελίδες 569 – 577)
Οι Άγιοι Μάρτυρες
Μαρκιανός και Μαρτύριος
οι νοτάριοι




Мч. Маркиан , Мч. Мартирий.
Фреска. 1547 г.
Афон (Дионисиат).
Тзортзи (Зорзис) Фука.
Μάρτυρες Μαρκιανός καί Μαρτύριος.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ.
στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους
έργο τού αγιογράφου από τον Τζώρτζη (Ζώρζη) Φουκά
Χριστοῦ καλάμους τοὺς Νοταρίους νόει,
Εἰς αἷμα τὸ σφῶν ἐκ ξίφους βεβαμμένους.
Πέμπτῃ Μαρκιανὸν τάμον εἰκάδι Μαρτύριόν τε
Βιογραφία
Οι Άγιοι αυτοί ήταν νοτάριοι και γραμματικοί του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Παύλου του ομολογητή (βλέπε 6 Νοεμβρίου), στα χρόνια του Αρειανού βασιλέως Κωνσταντίου (337 – 349 μ.Χ.). Άριστα σπουδαγμένοι και οι δύο, υπήρξαν συνήγοροι θαρραλέοι της ορθόδοξης αλήθειας.


Мч. Маркиан Мч. Мартирий.
Фреска Около 1318 г.
церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия.
Μάρτυρες Μαρκιανός καί Μαρτύριος.
Τοιχογραφία (Fresco) τοῦ ἔτους περίπου 1318 μ.Χ. στόν Ιερό Ναό τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα, Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.
Мч. Маркиан , Мч. Мартирий.
Фреска. Около 1350 года.
Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия.
Μάρτυρες Μαρκιανός καί Μαρτύριος.
Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους περίπου 1350 μ.Χ.
στόν Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα
τής Ἱεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι στό Κοσσυφοπέδιο. Σερβία

Мч. Мартирий.
Фреска. Около 1350 года.
Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия.
Μάρτυς Μαρτύριος.
Τοιχογραφία (Fresco) τού ἐτους περίπου 1350 μ.Χ.
στόν Ιερό Ναό τού Χριστού Παντοκράτορα
τής Ἱεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι στό Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.

St. martyrs Marcianus and Martyrius (October 25);
St. Demetrius (October 26)
Patriarchate Of Pec
Μάρτυρες Μαρκιανός καί Μαρτύριος
και ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Δημήτριος
στήν Μονή του Πατριαρχείου του Pec ( Σερβική : Манастир Пећка патријаршија / Manastir Pecka patrijaršija), ή απλά Πατριαρχείου του Pec (προφέρεται [pɛːt͡ɕkaː patrijǎ (ː) rʃija] , Αλβανικά : Patrikana e Pejës) είναι ένα μεσαιωνικό Σερβικό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται κοντά τους πόλη Peć , στο Κοσσυφοπέδιο . [α] το συγκρότημα ναός είναι μοναδικό στη Σερβία, με τρεις εκκλησίες που συνδέονται ως ένα σύνολο, [1] με συνολικά τέσσερις εκκλησίες. [2] Χτισμένο το 13ο και 14ο αιώνα, είναι η πνευματική έδρα και το μαυσωλείο του σερβικού αρχιεπισκόπους και της Σερβίας Πατριαρχών . Βρίσκεται από το Peć Bistrica , στην είσοδο του Ρουγκόβα Canyon
Όταν ο Πατριάρχης Παύλος δεν δέχθηκε να συμφωνήσει με τους Αρειανούς, εξορίστηκε από το βασιλιά στην Αρμενία και πνίγηκε από τους εκεί Αρειανούς. Τότε οι δύο Άγιοι έμειναν πιστοί στον ποιμένα τους και σταθεροί στο ορθόδοξο δόγμα. Διότι πάντα στο μυαλό τους κυριαρχούσε ο λόγος του Κυρίου: «ἐὰν ὐμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μου ἔστε» (Ευαγγέλιο Ιωάννη, η’ 31). Αν, δηλαδή, εσείς, μείνετε στερεοί στη διδασκαλία μου, λέει ο Κύριος, τότε πράγματι είσθε και αληθινοί μαθητές μου. Ο Μαρκιανός και ο Μαρτύριος το απέδειξαν περίτρανα αυτό, όταν συνελήφθησαν από τον αυτοκράτορα. Ομολόγησαν με θάρρος μπροστά του την αληθινή πίστη και ήλεγξαν αυτόν για τις παρανομίες του. Τότε, διατάχθηκε και τους σκότωσαν με μαχαίρι.

Мчч. Маркиан и Мартирий.
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим.
Μαρτύριο τῶν Μαρτύρων Μαρκιανού καί Μαρτυρίου.
Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β ‘. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη.
Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη


Маркиан и Мартирий Константинопольские, мч. (25 октября)
Менологий на 24-27 октября
Византия. Греция; XIV в.; памятник:
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion);
10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд.
Бодлеанская Библиотека
Μαρτύριο τῶν Μαρτύρων Μαρκιανού καί Μαρτυρίου.
Μηνολόγιο 24 -27 Οκτωβρίου
Βυζαντινή Μηνολόγιο τού 14ου αιώνα μ.Χ.
Τώρα ευρίσκεται στην Αγγλία. Οξφόρδη.
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)

Μαρτύριο τῶν Μαρτύρων Μαρκιανού καί Μαρτυρίου.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ζῆλον ἔνθεον ἀναλαβόντες, ἠμαυρώσατε Ἀρείου πλάνην ὁμοούσιον Τριάδα κηρύττοντες, Μαρκιανὲ καὶ θέοφρων Μαρτύριε, ὀρθοδοξίας οἱ ἄσειστοι πρόβολοι, θεῖοι μάρτυρες, Χριστῷ τῷ Θεῷ πρεσβεύσατε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’
Τὴν Σοφίαν
Τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει καθοπλισθείς, καὶ τῇ πίστει τειχίσας πόλιν τὴν σήν, τοῖς ἔργοις κατῄσχυνας, τοῦ τυράννου τὸ φρύαγμα, ὑπομονῆς δὲ τύπος, ἐνθέου γενόμενος, τῷ Χριστῷ προσήγαγες, ἐν ταύτῃ τοὺς Μάρτυρας· ὅθεν συνελθόντες, κατὰ χρέος τιμῶμεν, Ἀρέθα ἀείμνηστε, τὴν πανέορτον μνήμην σου. Ἀθλοφόρε μακάριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων λύτρωσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθω, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Ἀγωvισάμενοι καλῶς ἀπὸ βρέφους, Μαρκιανὲ σὺv τῷ σοφῷ Μαρτυρίῳ, τὸv ἀποστάτηv Ἄρειοv καθείλετε, ἄτρωτον τηρήσαντες, τὴν ὀρθόδοξοv πίστιν, Παύλῳ ἐφεπόμενοι, τῷ σοφῷ διδασκάλῳ, ὅθεν σὺv τούτῳ εὔρατε ζωήv, ὡς τῆς Τριάδος ὑπέρμαχοι ἄριστοι.

Минея – Октябрь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии.
Μηναῖο – Οκτώβριος (τεμάχιο). Εἰκονίδιο στίς ἀρχές τοῦ 17ου αἰώνα μ.Χ. στήνἘκκλησία καί τό Αρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Μόσχας .
Ὁ Οἶκος
Ὡς ὑπηρέται εὐσεβῶς Θεοῦ τοῦ φιλανθρώπου, Δυὰς εὐλογημένη, προφθάσατέ με τάχος, λυτρούμενοί με τῶν δεινῶν, λόγον μοι σοφίας χορηγοῦντες, τὴν ὑμῶν ἀνευφημοῦντι ἄθλησιν, ἣν ὑπὲρ τῆς πίστεως Ἅγιοι, γνώμῃ αδιστάκτῳ ὑποστάντες, τῶν στεφάνων ἐτύχετε τῶν ἐπουρανίων, χοροῖς τε τῶν Ἀθλητῶν καὶ Ἀποστόλων, Διδασκάλων καὶ σεπτῶν Ἀρχιερέων συγχαίρετε ἀεί, ὡς κήρυκες Θεοῦ Λόγου, ὡς τῆς Τριάδος ὑπέρμαχοι ἄριστοι.
Ἐξαποστειλάριον
Ἦχος β’
Γυναῖκες ἀκουτίσθητε
Ἀρέθα παναοίδιμε, σὺν τοῖς συνάθλοις πρέσβευε, Χριστῷ βραβεῦσαι τῷ κόσμῳ, ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην, τῷ εὐσεβείας κράτορι, καὶ Βασιλεῖ θεόφρονι, Μεγαλομάρτυς ἔνδοξε, καὶ ἱλασμὸν τοῖς τελοῦσι, τὴν ἱερὰν ἡμῶν μνήμην.
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(ΜΕΤΆΦΡΑΣΗ GOOGLE)
Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (Τούπταλο)
Βίοι των Αγίων
Τα πάθη των αγίων μαρτύρων Μαρκιανού και Μαρτυρίου
Εορτάζεται στις 25 Οκτωβρίου
Όταν η ασεβής αίρεση του Άρειου εξαπλώθηκε και προκάλεσε μεγάλη διχόνοια μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, άρχισαν σκληροί διωγμοί κατά των Χριστιανών πιστών, τόσο από τους Αρειανούς όσο και από τους ειδωλολάτρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όλοι όσοι αναγνώριζαν τον Χριστό ως Δημιουργό, όχι ως πλάσμα – Θεό ενσαρκωμένο, όχι ως απλό άνθρωπο – διώχθηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν και θανατώθηκαν. Οι Αρειανοί έγιναν ιδιαίτερα ισχυροί αφότου ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος, γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, έπεσε στην ίδια αίρεση και έφερε στην αυλή του δύο μεγάλους αξιωματούχους, τον Ευσέβιο και τον Φίλιππο – Αρειανούς που δίωκαν με ζήλο τους Ορθόδοξους και έβλαπταν την Εκκλησία του Χριστού. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι για την εξορία και τον θάνατο του αγίου πατέρα μας, Παύλου του Ομολογητή . Δίδαξαν στους οπαδούς τους να τον στραγγαλίσουν, κάτι που έκαναν. Στη θέση του, ανέβασαν τον Μακεδόνιο . Επίσης, κατέστρεψαν πολλούς άλλους ομολογητές και δασκάλους της ευσέβειας με διάφορους τρόπους. Ανάμεσα σε αυτούς τους ζηλωτές της χριστιανικής πίστης ήταν δύο, ο Μαρκιανός και ο Μαρτίριος, οι οποίοι στόλιζαν την Εκκλησία του Θεού με τις διδασκαλίες και τα συγγράμματά τους και, «σαν δύο παππούδες της Εκκλησίας, εκχέοντες γάλα διδασκαλίας, έθρεψαν πνευματικά τέκνα». Είχαν προηγουμένως υπηρετήσει υπό τον προαναφερθέντα άγιο ομολογητή Παύλο: ο Μαρκιανός ως αναγνώστης και ο Μαρτίριος ως υποδιάκονος. Ήταν επίσης συμβολαιογράφοι , καταγράφοντας τις διδασκαλίες του πατριάρχη και εκθέτοντας τα έργα με τα οποία επιβεβαιωνόταν η ευσέβεια. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι ήταν μεγάλοι κήρυκες του λόγου του Θεού και υπερασπιστές της Εκκλησίας, την οποία, σαν δύο ασπίδες, υπερασπίζονταν από τα βέλη των αιρετικών. Ο Κύριος τους έδωσε, ως πιστούς μαθητές Του, στόμα και σοφία που όλοι όσοι τους εναντιώνονταν (βλ. Λουκάς 21:15 ) – οι Αρειανοί – δεν μπορούσαν ούτε να αντιταχθούν ούτε να αντισταθούν. Μετά την εξορία και τον θάνατο του Αγίου Παύλου, οι αιρετικοί έστρεψαν το δηλητήριό τους στους μαθητές του, τον Μαρκιανό και τον Μαρτίριο. Πρώτα απ ‘όλα, κρύβοντας την κακία τους με πονηριά, σαν σπίθα φωτιάς σε στάχτη, προσπάθησαν να τους μεταστρέψουν από την Ορθοδοξία στην ασέβειά τους μέσω πονηρής κολακείας. Προσέφεραν στους αγίους πολύ χρυσάφι, υποσχέθηκαν να λάβουν μεγάλες χάρες από τον αυτοκράτορα, να τους ανυψώσουν σε επισκοπικές έδρες και να τους κάνουν ιδιοκτήτες μεγάλων κτημάτων, αρκεί να συμφωνούσαν με την αίρεση που εισήγαγαν. Αλλά οι άγιοι του Θεού περιφρόνησαν όλα αυτά: αρνήθηκαν το χρυσό, απέρριψαν τις τιμές που τους υποσχέθηκαν και χλεύασαν την ανομία των ασεβών, προτιμώντας να δεχτούν, για χάρη της ευσέβειας, την μομφή, την ατιμία, τα βασανιστήρια, ακόμη και τον θάνατο, παρά να ζουν στην αίρεση και να απολαμβάνουν πλούτο, δόξα και τιμή. Τότε οι αιρετικοί, βλέποντας ότι δεν μπορούσαν με κανέναν τρόπο να πείσουν τους αγίους ομολογητές στην κακή τους πίστη, τους καταδίκασαν σε θάνατο, κάτι που οι άγιοι επιθυμούσαν, για χάρη του Χριστού, περισσότερο από την ίδια τη ζωή. Όταν τους συνέλαβαν και τους έφεραν στον τόπο της εκτέλεσης, ζήτησαν λίγο χρόνο για να προσευχηθούν. Σηκώνοντας τα μάτια τους στον ουρανό και σηκώνοντας τα χέρια τους, προσευχήθηκαν:
«Κύριε ο Θεός, ο αόρατα δημιουργήσας τις καρδιές μας και ο τακτοποιών πάντας τους άθλους ημών, δέξου εν ειρήνη τας ψυχάς των δούλων Σου, ότι θανατωθήκαμεν ένεκεν Σου και λογαριαστήκαμεν ως πρόβατα εις σφαγήν» ( Ψαλμ. 32:15, 43:23 ). Χαιρόμαστε ότι δι’ αυτού του θανάτου αποχωρούμεν εκ της ζωής ταύτης ένεκεν του ονόματός Σου. Χάρισέ μας να γίνουμε μέτοχοι της αιώνιας ζωής μαζί Σου, της Πηγής της ζωής».
Αφού προσευχήθηκαν έτσι, έσκυψαν τα άγια κεφάλια τους στο σπαθί και εκτελέστηκαν από τους ασεβείς Αρειανούς επειδή ομολόγησαν τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Μερικοί από τους πιστούς πήραν τα πολύτιμα λείψανά τους και τα έθαψαν στην Πύλη του Μελαντίου, επίσης στην Κωνσταντινούπολη. Ο άγιος πατέρας μας, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στη συνέχεια έχτισε μια εκκλησία στη μνήμη τους, όπου διάφορες θεραπείες χορηγούνταν στους ασθενείς μέσω των προσευχών των αγίων μαρτύρων, προς δόξα του Θεού, που δοξάζεται για πάντα στην Αγία Τριάδα. Αμήν.
Κοντάκιον, Ήχος 4:
Αφού αγωνίστηκαν καλά από βρεφικής ηλικίας, οι Μαρκιανοί, μαζί με τον σοφό Μαρτύριο, ανέτρεψαν τον αποστάτη Άρειο, διατηρώντας την ορθόδοξη πίστη αλώβητη, ακολουθώντας τον σοφό διδάσκαλο Παύλο. Γι’ αυτό, κοντά του, βρήκατε τη ζωή, ως άριστοι υπερασπιστές της Αγίας Τριάδας.
* * *
Σημειώσεις
6981 Ο Μακεδόνιος ήταν ο ιδρυτής μιας νέας αίρεσης. Δεν αναγνώριζε το Άγιο Πνεύμα ως Θεό, αλλά Το θεωρούσε κτιστό ον, χωρίς συμμετοχή στη Θεότητα και τη δόξα του Πατέρα και του Υιού. Η μακεδονική αίρεση καταδικάστηκε στη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο υπό τον Μέγα Θεοδόσιο το 381.
6982 Λειτουργία Μηναίων, Οκτώβριος, ημέρα 25, ύμνος 4.
6983 Νοτάριος στην πραγματικότητα σημαίνει «γραμματέας». Τους πρώτους αιώνες μ.Χ., αυτό ήταν το όνομα που δινόταν στους αυτοκρατορικούς γραμματείς που υπέγραφαν έγγραφα. Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, ιδρύθηκε ένα μυστικό γραφείο συμβολαιογράφων, οι οποίοι κρατούσαν πρακτικά των σημαντικότερων κρατικών συνεδριάσεων. Ταυτόχρονα, οι γραμματείς του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ονομάζονταν επίσης νοτάριοι.


