ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
Άγιος Ανανίας
ο Απόστολος

Λίθοις νέμειν θέλοντα μηδαμῶς σέβας,
Ἀνανίαν βάλλουσι δυσσεβεῖς λίθοις.
Λεύσθη Ἀνανίας Ὀκτωβρίου ἥματι πρώτῳ.
Βιογραφία
Υπακούατε «ἐκ καρδίας εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς» (Προς Ρωμαίους, ΣΤ’ 17). Κάνετε υπακοή με όλη την καρδιά σας στον ακριβή κανόνα της χριστιανικής διδασκαλίας. Τέτοιος άνθρωπος υπακοής στο Θεό ήταν και ο απόστολος Ανανίας. Διότι, όταν ο Θεός του είπε με όραμα να συναντήσει το Σαύλο, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των χριστιανών, έκανε υπακοή στα λόγια του Κυρίου.


Церковь в подвале дома апостола Анании в Дамаске, место собрания первых христиан
Η εκκλησία στο υπόγειο του σπιτιού του αποστόλου Ανανιά στη Δαμασκό, ο τόπος της πρώτης συνάντησης χριστιανών
Το σπίτι του Αγίου Ανανία (ονομάζεται επίσης Παρεκκλήσι του Αγίου Ανανία), στην παλιά χριστιανική συνοικία της Δαμασκού, στη Συρία. Είναι το σπίτι όπου ο Ανανίας βάπτισε τον Σαούλ (ο οποίος έγινε ο απόστολος Παύλος). Βρίσκεται κοντά στο Μπαμπ Sharqi (Ανατολική Πύλη), στο τέλος του δρόμου που ονομάζεται Ευθεία.
The church, which has been restored many times, is the only early Christian house of worship from the 1st century to survive in the city. A simple structure consisting of two small rooms with bare stone walls, it houses only an altar, some icons and a few pews. The icons tell the story of the conversion of Paul. It represents the simplicity of the initial Christians and is one of the earliest churches still standing where services continue to be held to this day.
Archaeological excavations in 1921 found the remains of a Byzantine church from the 5th or 6th century CE, adding physical evidence to support local tradition that the chapel has an early-Christian origin.
From this place , St. Paul is to have escaped from the guards and ran to Kisan gate ( later … on the same spot the chapel of St. Paul was built ) where he was lowered down in the basket and escaped
Η εκκλησία, η οποία έχει επανειλημμένα αποκατασταθεί, είναι το μοναδικό παλαιοχριστιανικό σπίτι λατρείας από τον 1ο αιώνα για να επιβιώσει στην πόλη. Μια απλή δομή αποτελούμενη από δύο μικρά δωμάτια με γυμνούς πέτρινους τοίχους, φιλοξενεί μόνο ένα βωμό, μερικές εικόνες και λίγους βραχίονες. Οι εικόνες αναφέρουν την ιστορία της μετατροπής του Παύλου. Αντιπροσωπεύει την απλότητα των αρχικών Χριστιανών και είναι μία από τις πρώτες εκκλησίες που εξακολουθούν να στέκονται εκεί όπου οι υπηρεσίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
Αρχαιολογικές ανασκαφές το 1921 βρήκαν τα ερείπια μιας βυζαντινής εκκλησίας από τον 5ο ή 6ο αιώνα μ.Χ., προσθέτοντας φυσικά στοιχεία για να υποστηρίξουν την τοπική παράδοση ότι το παρεκκλήσι έχει πρόωρη χριστιανική προέλευση.
Από εδώ, ο Άγιος Παύλος έχει διαφύγει από τους φρουρούς και έτρεξε στην πύλη Κισάν (αργότερα … στο ίδιο σημείο όπου κτίστηκε το ξωκλήσι του Αγίου Παύλου) όπου κατέβηκε στο καλάθι και δραπέτευσε …

Крещение ап. Павла.
Миниатюра. Византия. Конец XI – начало XII в. Монастырь Ватопед (Афон).
Η Βάπτιση τού Αποστόλου Παύλου από τον Απόστολο Ανανία
Μικρογραφία (Μινιατούρα) βυζαντινή τού τέλους τού 11ου – αρχές του 12ου αιώνα μ.Χ. στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Άγιον Όρος (Άθως).
Крещение ап. Павла.
Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия.
Около 1350 года.
Η Βάπτιση τού Αποστόλου Παύλου από τον Απόστολο Ανανία
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου το 1350 μ.Χ.
στον Ιερό Ναό τού Χριστού τού Παντοκράτορα
τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.
А
постол Анания крестит Павла.
Мозаика XII века из Палатинской капеллы в Палермо (Сицилия).
Ο Απόστολος Ανανίας βαπτίζει τον Απόστολο Παύλο.
Ψηφιδωτό (Μωσαϊκό) του 12ου αιώνα μ.Χ.
στο Παλατινό Παρεκκλήσι στο Παλέρμο (Σικελία).
Αμέσως πήγε στην Ευθεία οδό και αναζήτησε το σπίτι του Ιούδα, όπου ήταν ο Σαύλος. Τον θεράπευσε, τον βάπτισε χριστιανό, και έπειτα αυτός, με το όνομα Παύλος, έγινε ο μέγας Απόστολος των Εθνών (βλέπε 29 Ιουνίου). Κατόπιν ο Ανανίας πήγε στην Ελευθερούπολη, όπου με τη διδασκαλία του είλκυσε στο Χριστό πολυάριθμες ψυχές.
Ο θόρυβος όμως που δημιούργησε η αποστολική του δράση, έκανε τον ηγεμόνα Λουκιανό να τον συλλάβει. Χρησιμοποίησε πολλούς και ποικίλους τρόπους προκειμένου να αλλαξοπιστήσει ο Ανανίας. Αλλά ο Ανανίας έμεινε αμετακίνητος στα χριστιανικά του φρονήματα.

Мучение ап. Анании.
Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г.
Τό Μαρτύριο τού Ἀπόστολου Ἀνανία.
Τοιχογραφία (Fresco) τού ετους 1547 μ.Χ.
στήν Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους
έργο τού Τζώρτζη (Ζώρζης) Fuca

Мучение ап. Анании.
Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия.Около 1350 года.
Τό Μαρτύριο τού Ἀπόστολου Ἀνανία.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου το 1350 μ.Χ.
στον Ιερό Ναό τού Χριστού τού Παντοκράτορα
τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι. Κοσσυφοπέδιο. Σερβία.

Мучение ап. Анании.
Миниатюра Минология на Октябрь. Византия.
Около середины XI в. ГИМ. Москва.
Τό Μαρτύριο τού Ἀπόστολου Ἀνανία.
Μικρογραφία (Μινιατούρα) βυζαντινή περίπου στα μέσα του 11ου αιώνα μ.Χ.
από τό Μηνολόγιο μηνός Οκτώβριου
Τώρα ευρίσκεται στο Κρατικό Ιστορικό Μουσείο της Ρωσίας. Μόσχα.
Τότε ο Λουκιανός τον μαστίγωσε με νεύρα βοδιών. Έπειτα, με σιδερένια νύχια του ξέσχισε τα πλευρά και έκαψε τις πληγές του με αναμμένες λαμπάδες. Τέλος, αφού τον έβγαλε έξω από την πόλη, τον λιθοβόλησε. Έτσι, ο Ανανίας πήρε το αμαράντινο στεφάνι της υπακοής στο θέλημα του Θεού.

Мучение ап. Анании.
Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим
Τό Μαρτύριο τού Ἀπόστολου Ἀνανία.
Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β ‘. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη


Менологий на 30 сентября – 3 октября;
Византия. Греция; XIV в.; памятник:
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion);
10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд.
Бодлеанская Библиотека
Τό Μαρτύριο τού Ἀπόστολου Ἀνανία.
Μηνολόγιο 30 Σεπτεμβρίου – 3 Οκτωβρίου
Βυζαντινή Μηνολόγιο τού 14ου αιώνα μ.Χ.
Τώρα ευρίσκεται στην Αγγλία. Οξφόρδη.
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)

Ιερά Λείψανα
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου
βρίσκονται στις Μονές Υψηλού Λέσβου και Κύκκου Κύπρου.

сентября. Благовест-инфо. В Ереване после многочисленных просьб прихожан всю ночь для молитв открыта часовня-усыпальница святого апостола Анании. Часовня находится при одной из старейших церквей Еревана Сурб Зоравор Аствацацин (Святой Всемогущей Богоматери). Как рассказал «Благовест-инфо» один из служителей церкви, автор ряда научно-исследовательских книг по истории Армянской Апостольской Церкви, чтец Ашот Аревшатян, ранее здесь в ночное время суток проводились только ночные бдения в дни празднеств…..

ΕΡΕΒΑΝ (ΓΙΕΡΕΒΑΝ) ΑΡΜΕΝΙΑ. Ο Ναός ονομάζεται Σέρμπ Ζοραρόβ Αστατσατσίν (Άγιος Θείο Πολεμιστής – προς τιμή του διοικητή Vardan Mamikonyan), και ξαναχτίστηκε το 1694 μετά από ένα μεγάλο σεισμό! Δίπλα και δίπλα το παρεκκλήσι τού Αποστόλου Ανανία.

Στο κέντρο υπάρχει ο Τάφος με τα λείψανα του Απόστολου Ανανία

Ο Τάφος με τα λείψανα του Απόστολου Ανανία
Το παρεκκλήσι τού Απόστολου Ανανία βρίσκεται σε μια από τις παλαιότερες εκκλησίες στο Ερεβάν, το Surb Zoravour Astvatsatsin (Ιερά Παντοδύναμη Θεοτόκος). ο Ashot Arevshatyan σημειώνει ότι δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία της ταφής των λειψάνων του Αγίου Ανανιά, ενός από τους 70 μαθητές των αποστόλων. Ο Αρμένιος ιστορικός του 18ου αιώνα, Αράκελ Νταβριτζέτσι, γράφει στο «Βιβλίο των Ιστοριών» του για τα γεγονότα στην Αρμενία από το 1602 έως το 1662: «Για πολύ καιρό στο βόρειο τμήμα του Ερεβάν, στο μέσο των αμπελώνων, υπήρχε ένα όμορφο παρεκκλήσι που ανεγέρθηκε στον τάφο του ιερού Αποστόλου Ανάνιας, καταστράφηκε και ακατοίκητο, που ονομάζεται έρημος του Αποστόλου Ανανίας ». Ο ιερός Απόστολος Ανάνιας, επίσκοπος της Δαμασκού, υπό την διοίκηση του Θεού βαφτίζει τον μετασχηματισμένο διωγμό των χριστιανών Σαούλ, του μελλοντικού μεγάλου αποστόλου και ιεροκήρυτου Παύλου (Πράξεις 9, 10-19). Ο Άγιος Ανάνιας, παρά τους κινδύνους, κήρυξε τολμηρά και ανοιχτά τον Χριστιανισμό στους Εβραίους και τους Εθνικούς. Από τη Δαμασκό πήγε με το ευαγγέλιο στην Ελεουφέπολη (σύγχρονη Beit Guvrin, 53 χλμ. Από την Ιερουσαλήμ), όπου θεραπεύει πολλούς ασθενείς. Ο ηγεμόνας της πόλης του Λουκιανού προσπάθησε να πείσει τον ιερό αποστόλο να κάνει μια θυσία στα είδωλα, αλλά, βλέποντας την αταλάντευτη και σταθερή του ομολογία του Χριστού, διέταξε να βασανίσει τον άγιο. Τα τρομερά βασανιστήρια δεν κούνησαν την μαρτυρία της αλήθειας. Τότε οι βασανιστές τον έβγαλαν από την πόλη και τον πέταξαν με πέτρες. Σε προσευχή για τους δολοφόνους του, ο άγιος πήγε στον Κύριο. Στη συνέχεια, τα κειμήλια μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Πώς τα λείψανα του Αγίου αργότερα κατέληξαν στο Ερεβάν, η ιστορία είναι ακόμα σιωπηλή. Σύμφωνα με μια εκδοχή, οι πρώτοι Χριστιανοί μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και μετά την υιοθέτηση του Χριστιανισμού από τον Αρχιεπίσκοπο το 301 ως κρατική θρησκεία, τα ερείπια του Απόστολου Ανανιά μεταφέρθηκαν στο Ερεβάν και θάφτηκαν σε ένα χώρο που ονομάζεται Κήποι του Ερεβάν. Ακολούθως, δίπλα στον τάφο του Ανανιά, ο οποίος έγινε τόπος προσκυνήματος για τους πιστούς στην θεραπευτική δύναμη του Αποστόλου Ανανιά, εμφανίζεται ένα ολόκληρο συγκρότημα μοναστηριών με την εκκλησία του Σέρμπ Ζοραρόβ Αστατσατσίν, την κατοικία του αρχιεπισκόπου και της ενοριακής σχολής. Το συγκρότημα καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό το 1679. Η σημερινή εκκλησία Surb Zoravour χτίστηκε στην ίδια τοποθεσία το 1693 και το παρεκκλήσι ανακατασκευάστηκε μόλις πριν από δύο χρόνια.
Ναρίν Κιρακογιάν ( http://blagovest-info.ru/index.php?ss=2&s=3&id=29741).
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς ἔμπλεως χάριτος, τοῦ Τρισηλίου φωτός, τὸ σκεῦος ἐφώτισας, τῆς ἐκλογῆς τοῦ Χριστοῦ, Ἀνανία Ἀπόστολε, ὅθεν ἀνακηρύξας, εὐσέβειας τὸν λόγον, ἄθλοις ἐβεβαιώσω, τὴν σωτήριον χάριν δι’ ἧς τοὶς σὲ εὐφημούσι, δίδου τὰ πρόσφορα.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀπόστολε Ἅγιε Ἀνανία, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.


Минологий. 1 октября /фрагмент/ (прп. Роман и ап. Анания). Фреска церкви Благовещения. Грачаница. Косово. Сербия. Около 1318 г.
Μηνολόγιο 1ης Οκτωβρίου
Όσιος Ρωμανός (αριστερά)ς καί Απόστολος Ανανίας (δεξιά)
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους περίπου το 1318 μ.Χ.
στον Ιερό Ναό τού Ευαγγελισμού τής Θεοτόκου
τής Ιεράς Μονής Γκρατσάνιτσα. Κοσσυφοπέδιο Σερβία.

Апостол Анания
XIV в.
Российский Государственный архив древних актов, Москва, Россия
Типографский пролог [ф. 381, Тип. 162], л. 47
Ο Απόστολος Ανανίας
14ος αιώνας μ.Χ.
Ρωσικό Αρχείο Αρχαίων Πράξεων, Μόσχα, Ρωσία
Τυπογραφικόςς πρόλογος [f. 381, Τύπος. 162], σελ. 47
Ετερον Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὴν ἐν πρεσβείαις.
Ὁ ἐν πρεσβείαις θερμότατος ἀντιλήπτωρ, καὶ τῶν αἰτούντων ταχύτατα εἰσακούων, δέξαι τὴν δέησιν Ἀνανία ἡμῶν, καὶ τὸν Χριστὸν δυσώπει, τοῦ σῶσαι τοὺς ὑμνούντάς σε, τὸν μόνον ὑπάρχοντα φιλάνθρωπον.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β´
Τὴν ἐν πρεσβείαις
Ὁ ἐν πρεσβείαις θερμότατος ἀντιλήπτωρ, καὶ τοῖς αἰτοῦσι ταχύτατα ὑπακούων, δέξαι τὴν δέησιν Ἀνανία ἡμῶν, καὶ τὸν Χριστὸν δυσώπει τοῦ ἐλεῆσαι ἡμᾶς, τὸν μόνον Ἁγίοις δοξαζόμενον.
Ὁ Οἶκος
Τῷ φωτισμῷ τῆς ἐλλάμψεώς σου ἐκκαθάρας, Σωτήρ μου, τὴν ἀχλὺν τῆς ἐμῆς καρδίας καὶ τὴν πώρωσιν, δίδου μοι λόγον ἀνευφημῆσαι, καθαρῷ συνειδότι, τοῦ Ἀποστόλου τάς θεαυγεῖς ἀρετάς, καὶ τοὺς ἄθλους τοῦ μάκαρος· πηγὴ γὰρ σὺ εἶ σοφίας, καὶ δοτὴρ ἀγαθὸς πολυεύσπλαγχνε· διὸ τρανώσας τὴν γλῶττάν μου, τὸν ἐφύμνιον ὕμνον μου πρόσδεξαι, ὁ μόνος Ἁγίοις δοξαζόμενος.
Ἐξαποστειλάριον τοῦ Ἀποστόλου
Ἦχος β’
Τοῖς Μαθηταῖς
Ἀρχαῖος μαθητὴς Χριστοῦ, γεγονὼς Ἀνανία, τῷ νέῳ τὴν ἀνάβλεψιν, μαθητῇ σὺ βραβεύεις, Παύλῳ τῷ θείῳ· διὸ σε, σὺν αὐτῷ εὐφημοῦμεν, ὡς ἱεράρχην ἔνθεον, ὡς Ἀπόστολον θεῖον, ὡς ἀληθῆ, Μάρτυρα καὶ κήρυκα θεηγόρον, καὶ πρεσβευτὴν θερμότατον, πάσης τῆς οἰκουμένης.
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(μεταφραση Google)
Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (Τούπταλο)
Βίοι των Αγίων
Τα πάθη του Αγίου Αποστόλου Ανανία
Εορτάζεται την 1η Οκτωβρίου
Ο Άγιος Ανανίας ο Απόστολος, ένας από τους Εβδομήκοντα, ήταν επίσκοπος Δαμασκού το 6198. Είναι γνωστός για τη βάπτιση του Αποστόλου Παύλου. Μια μέρα, ο Κύριος του εμφανίστηκε σε όραμα και του είπε:
«Σήκω και πήγαινε στην οδό που λέγεται Ευθεία, και ρώτησε στο σπίτι του Ιούδα για έναν άνθρωπο από την Ταρσό 6199 που ονομάζεται Σαύλος· αυτός τώρα προσεύχεται.
Ο Ανανίας αρνήθηκε, γνωρίζοντας πόσο κακό είχε κάνει ο Σαούλ στους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ και ότι είχε έρθει στη Δαμασκό με σκοπό να φυλακίσει όλους όσους ομολογούσαν το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο Κύριος νουθέτησε τον Ανανία, λέγοντας:
«Πήγαινε, γιατί ο Σαούλ έχει εκλεγεί από εμένα για να διακηρύξει το όνομά μου μπροστά στα έθνη και στους βασιλιάδες και στους γιους Ισραήλ· και εγώ θα του δείξω πόσα πρέπει να υποφέρει για το όνομά μου».
Ακολουθώντας τη θεϊκή εντολή, ο Ανανίας πήγε στον Σαούλ και, θέτοντας τα χέρια του πάνω του, είπε:
– Αδελφέ Σαούλ! Ο Κύριος Ιησούς, που σου εμφανίστηκε στο δρόμο σου, με έστειλε για να ανακτήσεις το φως σου και να γεμίσεις με Άγιο Πνεύμα!
Ο Σαούλ ανέκτησε αμέσως την όρασή του και ο Ανανίας τον βάφτισε. Λίγο καιρό αργότερα, όταν οι Ιουδαίοι συμφώνησαν μεταξύ τους να σκοτώσουν τον Παύλο επειδή τον μετέτρεψε από διώκτη σε κήρυκα του ονόματος του Χριστού, ο Ανανίας, μαζί με τους άλλους μαθητές του Χριστού, τον κατέβασε από το τείχος της πόλης ( Πράξεις 9:10-25 ) μέσα σε ένα καλάθι. Ο ίδιος ο Ανανίας, εισερχόμενος στις εβραϊκές συναθροίσεις ( Πράξεις 9: 10-25 ), κήρυξε με τόλμη το όνομα του Κυρίου. Και όχι μόνο στους Ιουδαίους, αλλά και στους Εθνικούς, κήρυξε την πίστη του Χριστού. Από τη Δαμασκό, πήγε στην Ελευθερούπολη (Πράξεις 9:10-25) και εκεί, δείχνοντας στον λαό τον δρόμο προς τη σωτηρία και θεραπεύοντας τους αρρώστους, μετέτρεψε πολλούς στην πίστη στον Χριστό.
Εκείνες τις μέρες, ο Λουκιανός, ο ηγεμόνας της Ελευθερούπολης, λάτρευε το κτίσμα αντί για τον Δημιουργό. Ο διάβολος τον υποκίνησε εναντίον των Χριστιανών και τον ενέπνευσε να στείλει το ακόλουθο διάταγμα σε όλη την περιοχή του:
Αν κάποιος βρεθεί να είναι λάτρης του Χριστού και να λατρεύει τον Εσταυρωμένο, διατάζουμε να υποβληθεί σε θανάσιμα βασανιστήρια· όποιος όμως, αφού απαρνηθεί τον Χριστό, προσφέρει θυσία στους αθάνατους θεούς, θα τιμηθεί από εμάς με δώρα και τιμές.
Όταν εκδόθηκε αυτό το πονηρό και ύπουλο διάταγμα, ο Άγιος Ανανίας φώτιζε τους ανθρώπους της περιοχής με το κήρυγμα του Ευαγγελίου και θεραπεύοντας κάθε είδους ασθένειες. Ο Κύριος ήταν μαζί του, κάνοντας πολλά θαύματα μέσω αυτού. Οι ειδωλολάτρες άρπαξαν τον Ανανία και τον έφεραν ενώπιον του ηγεμόνα Λουκιανού, ο οποίος, με διάφορα μέσα, άρχισε να τον εξαναγκάζει να θυσιάσει στα είδωλα. Αλλά ο Ανανίας δεν άκουσε και απάντησε:
«Δεν θα λατρέψω ψεύτικους θεούς. Λατρεύω τον έναν αληθινό Κύριο Θεό μου, τον Ιησού Χριστό. Τον έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια και έχω συνομιλήσει μαζί Του στόμα με στόμα—όχι μόνο όταν ζούσε στη γη ως άνθρωπος, αλλά και μετά την ανάληψή Του στους ουρανούς. Γιατί όταν ήμουν στη Δαμασκό, μου εμφανίστηκε ο ίδιος και με έστειλε να θεραπεύσω τον Σαούλ, τον οποίο με τη θαυμαστή Του σοφία και δύναμη μετέτρεψε στη γνώση της αλήθειας. Μας έσωσε όλους από τη δύναμη του διαβόλου και μας έφερε στον Πατέρα Του. Γι’ αυτό, λατρεύω Αυτόν, και όχι τους δαίμονες που επιθυμούν την καταστροφή όλης της ανθρωπότητας.»
Τότε ο ηγεμόνας άρχισε να απειλεί τον Ανανία με βασανιστήρια αν δεν εκτελούσε τις εντολές του. Αυτός όμως, σαν ακλόνητος στύλος, παρέμεινε σταθερός στην ομολογία του για τον Χριστό. Σηκώνοντας τα χέρια του προς τον ουρανό, είπε:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του ευλογημένου Πατέρα! Εισάκουσε την προσευχή μου και δώσε μου τη μοίρα των ευλογημένων Αποστόλων στη μέλλουσα ζωή. Όπως έσωσες τον Σαούλ με το φως Σου, έτσι σώσε με από το χέρι αυτού του πονηρού που αντιστέκεται στην αλήθεια. Είθε να μην εκπληρωθεί το θέλημά Του πάνω μου, εύχομαι να μην με παγιδεύσει στα δίχτυα των τεχνασμάτων Του. Μη με στερήσεις από τη Βασιλεία των Ουρανών, που είναι έτοιμη για όλους όσους αγαπούν την οδό της αλήθειας Σου, όπως έδειξες, και που τηρούν τις εντολές Σου!»
Μη μπορώντας να αντέξει άλλο τα λόγια του Ανανία, ο ηγεμόνας διέταξε να τον ρίξουν στο έδαφος και να τον ξυλοκοπήσουν. Ενώ οι υπηρέτες χτυπούσαν ανελέητα τον άγιο, ο κήρυκας φώναξε:
– Άκουσε τον ηγεμόνα, μην αντισταθείς στην εντολή του, κάνε θυσία στους θεούς που λατρεύει όλος ο κόσμος.
Όταν σταμάτησαν να χτυπούν τον άγιο, ο ηγεμόνας του είπε:
«Τουλάχιστον τώρα λυπήσου τον εαυτό σου και, υπακούοντάς με, απαρνήσου τον Εσταυρωμένο, για να μην υποβληθείς σε ακόμη πιο σκληρά βασανιστήρια από εμένα».
Σε αυτό ο Άγιος Ανανίας απάντησε:
«Αυτό που σας είπα στην αρχή, δεν παύω να το επαναλαμβάνω τώρα: Δεν θα απαρνηθώ τον Θεό μου και δεν θα προσκυνήσω την άψυχη πέτρα και το δέντρο, που εσείς λατρεύετε ως θεούς».
Βλέποντας την άκαμπτη φύση του αγίου, ο ηγεμόνας διέταξε να σχιστεί το σώμα του με σιδερένια νύχια και να καούν οι πληγές του με κεριά. Αλλά ο άγιος, υπομένοντας το μαρτύριο, σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και προσευχήθηκε θερμά. Μετά από αυτή τη δοκιμασία, ο βασανιστής είπε:
«Πόσο καιρό θα επιμένεις; Δεν θα λυπάσαι τον εαυτό σου και δεν θα λατρεύεις τους μεγάλους θεούς; Είναι όντως πιο ευχάριστο για σένα να υπομένεις αυτό το άχρηστο μαρτύριο για κάποιον Χριστό που σταυρώθηκε από τους Εβραίους παρά να είσαι αβλαβής και υγιής; Ορκίζομαι ότι δεν θα σε αφήσω ζωντανό από την αγκαλιά μου αν επιμένεις έτσι!»
Ο άγιος απάντησε:
«Κάνε ό,τι θέλεις, εχθρέ του Θεού και φίλο του διαβόλου. Άλλωστε, με έχεις ακούσει πολλές φορές να λέω ότι δεν θα προσκυνήσω τους θεούς σου, αλλά θα λατρέψω μόνο τον Ένα Θεό – τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, Δημιουργό του ουρανού και της γης και όλων όσων υπάρχουν σε αυτά. Έχω πιστέψει σε Αυτόν, και μου έχει δώσει τη δύναμη να στέκομαι σταθερός ενώπιόν σου όλη μέρα και να υπομένω με θάρρος αυτά τα βασανιστήρια. Γιατί να προκαλείς στον εαυτό σου ακόμα περισσότερα προβλήματα; Άλλωστε, έχεις ακούσει ότι δεν θέλω να υποταχθώ στο θέλημά σου· κάνε λοιπόν γρήγορα ό,τι έχεις σχεδιάσει!»
Φλεγόμενος από οργή, ο βασανιστής διέταξε τον λαό να συλλάβουν τον Άγιο Ανανία, να τον σύρουν έξω από την πόλη και να τον λιθοβολήσουν. Οι άνομοι υπηρέτες του βασανιστή τον άρπαξαν, τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης και τον λιθοβολούσαν μέχρι θανάτου, σαν έναν νέο Στέφανο . Τότε φώναξε δυνατά:
– Κύριε Ιησού Χριστέ! Παραδίδω το πνεύμα μου στα χέρια Σου.
Έτσι πέθανε, μετά από όλα τα βασανιστήρια, και πέρασε στα ουράνια βασίλεια. Ο λαός, βλέποντας ότι είχε ήδη πεθάνει, τον άφησε άταφο και διασκορπίστηκε. Εκείνη την εποχή, τυχαίνει να περνούν από εκεί μερικοί Χριστιανοί από τη Δαμασκό· πήραν το άγιο σώμα του Αποστόλου του Χριστού, το μετέφεραν με ευλάβεια στη Δαμασκό και το έθαψαν στην πατρίδα του .
* * *
Σημειώσεις
6198 Η Δαμασκός είναι η κύρια και πλουσιότερη εμπορική πόλη της Συρίας, μια από τις αρχαιότερες στον κόσμο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Παλαιστίνης, με τον ποταμό Μπαράδα να τη διασχίζει, σε μια όμορφη και εύφορη πεδιάδα, στους ανατολικούς πρόποδες του Αντιλιβάνου.
6199 Η Ταρσός είναι μια μεγάλη, πυκνοκατοικημένη πόλη στην Κιλικία (τη νοτιοανατολική επαρχία της Μικράς Ασίας), που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της επαρχίας, σε μια εύφορη πεδιάδα κατά μήκος του ποταμού Κύδνου, ο οποίος εκβάλλει στη Μεσόγειο Θάλασσα σε κοντινή απόσταση. Ακόμα και σήμερα, παραμένει ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο.
6200 Μεταξύ άλλων αρχαίων μνημείων, η Δαμασκός διατηρεί ακόμη τον τόπο όπου ο Άγιος Απόστολος Παύλος ασπάστηκε την χριστιανική πίστη, την λεγόμενη Ευθεία Οδό, το Σπίτι του Ιούδα, όπου αποκαταστάθηκε η όρασή του και βαπτίστηκε, και το σπίτι του Αποστόλου Ανανία, καθώς και τον τόπο από όπου τον κατέβασαν από το τείχος και έτσι διέφυγε από τους διώκτες του.
6201 Οι συναγωγές (από την ελληνική λέξη «συνάξεις») ήταν χώροι θρησκευτικής συγκέντρωσης για τους Εβραίους. Ήταν ανοιχτά κτίρια για δημόσια λατρεία και διδασκαλία, για την επίλυση αμφιλεγόμενων εκκλησιαστικών ζητημάτων και για τη διεξαγωγή νομικών διαδικασιών. Αυτά τα κτίρια χρησίμευαν επίσης ως χώροι συνάντησης για συζητήσεις, σχολεία για παιδιά και βιβλιοθήκες. Η ίδρυση των συναγωγών χρονολογείται από την εποχή της βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας.
6202 Η Ελευθερόπολη είναι μια πόλη στη νότια Παλαιστίνη, στον δρόμο μεταξύ Ιερουσαλήμ και Γάζας. Σήμερα, είναι ένα χωριό που βρίσκεται στην έξοδο από την πεδιάδα Σεφέλ προς την ορεινή περιοχή του Ιούδα. Τα ερείπια της αρχαίας Ελευθερόπολης βρίσκονται κοντά.
6203 Δηλαδή, ακριβώς όπως λίγο πριν από αυτό, οι Εβραίοι λιθοβολούσαν τον πρώτο Χριστιανό μάρτυρα, τον Άγιο Αρχιδιάκονο Στέφανο, επειδή ομολόγησε τον Χριστό. ( Πράξεις 7:59 ).
6204 Στη συνέχεια, τα λείψανα του αγίου Αποστόλου Ανανία μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου αναπαύθηκαν στις αρχές του 13ου αιώνα. Γύρω στο 1200, τα είδε ο Ρώσος προσκυνητής μοναχός Αντώνιος.