ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ
ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
Ακολουθία πλήρης του αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου
Ο πανηγυρικός λόγος εις τον ιερομάρτυρα και πολιούχον Αθηνών
ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ
( σελίδες 589 – 608 )
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ
(σελίδες 608 – 613 )
( σέ ἑλληνικό κείμενο σελίδες 614 – 616 )
ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟΝ
Μιχαήλ Συγγελοῦ Πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων
( σελίδες 617 – 668 )
ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΠΑΓΙΤΟΥ
Κατά Μεθόδιον ἤ ὡς ἄλλοι, Μητρόδωρον
(σελίδες 669 – 690 )
(σελίδες 695 – 954 )
EXCERPTA VINDICIIS AREOPAGITICIS
(σελίδες 953 – 982 )
( σελίδες 982 – 1012 )
Ό Άγιος Ιερομάρτυς
Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης,
Ἐπίσκοπος καί Πολιούχος Αθηνών
Τέμνῃ κεφαλήν· καὶ τὸ λοιπὸν ὡς μέγα!
Ἄρας γὰρ αὐτήν, Διονύσιε τρέχεις.
Τμηθεὶς Διονύσιε τρίτῃ κεφαλὴν θέες αἴρων.
Ἔρωτι φλεγόμενος τοῦ σοῦ Δεσπότου,
τῇ φλογὶ παρέδωκας σαὐτὸν ἡδέως.
Τρίτη Ὀκτωβρίοιο θάνε Διονύσιος.
Βιογραφία
Ο Άγιος Διονύσιος καταγόταν από την πόλη των Αθηνών. Έζησε και μαρτύρησε τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Δομετιανός. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση κα τη βαθιά του καλλιέργεια.
Сщмч. Дионисий Ареопагит.
Роспись трапезной мон-ря ап. Иоанна Богослова на о-ве Патмос.
Ок. 1200 г.
Ιερομάρτυς Διονύσιος Αρεοπαγίτης
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1200 μ.Χ,
στην Τράπεζα τής Ιεράς Μονής τού Αγίου Ιωάννη τού Θεολόγου
στο νησί της Πάτμου.
Дионисий Ареопагит.
Фрески церкви Спаса на Ильине улице. Новгород. 1378
Феофан Грек.
Ιερομάρτυς Διονύσιος Αρεοπαγίτης
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1378 μ.Χ,
στον Καθεδρικό Ναό τής Μεταμορφώσεως τού Σωτήρος στην οδό Ilin. Νόβγκοροντ. Ρωσία
έργο τού Θεοφάνη τού Έλληνα (περίπου το 1340 – περίπου το 1410 ) είναι ένας σπουδαίος Βυζαντινός και Ρώσος ζωγράφος ζωγράφος, μινιατούχος και δάσκαλος μνημειώδους ζωγραφικής τοιχογραφίας.
Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Το κήρυγμα όμως του Αποστόλου Παύλου άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του και βαπτίσθηκε. Αργότερα διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Ιερόθεο. Επιβραβεύθηκε από το θεό για τη χριστιανική του δράση με το χάρισμα να επιτελεί θαύματα.
Περιόδευσε σε πολλά μέρη της Δύσης, όπου κήρυξε τον ευαγγελικό λόγο και ερμήνευσε τις ιερές γραφές.
Свт. Дионисий. Парфений Канкеллариу, иеромонах. Икона. Афины. 1729 г. Собрание Музея икон. Венеция.
Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης ένθρονος. Εικόνα του Ιερομονάχου Παρθενίου Καγκελλαρίου τού Αθηναίου. Αθήνα. 1729 μ.Χ. Συλλογή του Μουσείου των εικόνων. Βενετία
Όταν έφθασε στο Παρίσι συνελήφθη και αργότερα αποκεφαλίσθηκε. Μαζί του μαρτύρησαν και δύο μαθητές του, ο Ρουστικός και ο Ελευθέριος
Священномученики Дионисий Ареопагит. Миниатюра Минология Василия II. Константинополь. 985 г. Ватиканская библиотека. Рим
Ιερομάρτυς Διονύσιος Αρεοπαγίτης . Μικρογραφία (Μινιατούρα) στό Μηνολόγιο τοῦ Βασίλειος Β ‘. 985 μ.Χ. Κωνσταντινούπολη. Τώρα εὑρίσκεται στήν Βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ. Ρώμη
Дионисий Ареопагит, еп. Афинский, Рустик пресвитер и Елевферий диакон, сщмч. (03 октября)
Менологий на 30 сентября – 3 октября;
Византия. Греция; XIV в.; памятник:
Византийский менологий (Byzantine illumination Menologion);
10 x 13 см.; местонахождение: Англия. Оксфорд.
Бодлеанская Библиотека
Ιερομάρτυς Διονύσιος Αρεοπαγίτης
Μηνολόγιο 30 Σεπτεμβρίου – 3 Οκτωβρίου
Βυζαντινή Μηνολόγιο τού 14ου αιώνα μ.Χ.
Τώρα ευρίσκεται στην Αγγλία. Οξφόρδη.
Bodleian Βιβλιοθήκη (Bodleian Library)
Мучение св. Дионисия.
Тзортзи (Зорзис) Фука. Фреска. Афон (Дионисиат). 1547 г.
Μαρτύριο του Αγίου Διονύσιος
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους από τόν Τζώρτζι (Ζορζής) Φούκα
Сщмч. Дионисий.
Фреска. Церковь Христа Пантократора. Дечани. Косово. Сербия. Около 1350 года.
Ιερομάρτυς. Διονύσιος.
Τοιχογραφία (Fresco.) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ.
στον Ιερό Ναό του Χριστού Παντοκράτορα
τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι στο Κοσσυφοπέδιο. Σερβία
Ο ηγεμόνας της περιοχής έδωσε εντολή να μη θάψει κανείς τα άγια λείψανα των μαρτύρων, όμως κάποιοι χριστιανοί τα φύλαξαν και όταν δεν υπήρχε πλέον φόβος τα ενταφίασαν με τιμές.
Дионисий Ареопагит, еп. Афинский, сщмч.;
Балканы. Сербия. Дечаны; XIV в.; местонахождение: Сербия. Косово. Монастырь Высокие Дечаны
Ιερομάρτυς. Διονύσιος Αρεοπαγίτης.
Τοιχογραφία (Fresco.) τού έτους περίπου 1350 μ.Χ. στον Ιερό Ναό του Χριστού Παντοκράτορα
τής Ιεράς Μονής Βισόκι Ντέτσανι στο Κοσσυφοπέδιο. Σερβία
Дионисий Ареопагит, сщмч. еп.; Греция; XVI в.;
мастер: Тзортзи (Зорзис) Фука; местонахождение: Греция. Афон, монастырь Дионисиат
Ιερομάρτυς. Διονύσιος Αρεοπαγίτης.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1547 μ.Χ. στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους από τόν Τζώρτζι (Ζορζής) Φούκα
Сщмч. Дионисий.
Феофан Критский и Симеон. Фреска церкви свт. Николая. Монастырь Ставроникита. Афон. 1546 год.
Ιερομάρτυς. Διονύσιος.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1546 μ.Χ. στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα. Αγίου Όρους
από τον Θεοφάνη τον Κρήτα και τον Συμεών.
Дионисий Ареопагит
(фрагмент стенной росписи Афонского монастыря Пантократор), Феофан Критский, XVI век
Ιερομάρτυς. Διονύσιος Αρεοπαγίτης.
Τοιχογραφία (Fresco) τού 11ου αιώνα μ.Χ.
στήν Ιερά Μονή Παντοκρατορος. Αγίου Όρους
από τον Θεοφάνη τον Κρήτα
Κατά την άποψη του Μιχαήλ Ι. Γαλανού «εἰς τὰ συναξάρια ὅμως, καὶ εἰς τὸ Μηναῖον αὐτὸ ἐν τῷ ἑορτολογίῳ τῆς τρίτης Ὀκτωβρίου, τελεῖται ἀνατροπὴ τῆς ἱστορικῆς… ἀληθείας» (Γαλανού Ι. Μιχαήλ, Οι βίοι των Αγίων, μην Οκτώβριος, Αθήναι 1951, σελ. 22). Σύμφωνα με τον παραπάνω συγγραφέα, η άποψη, κατά την οποία ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης μαρτύρησε στο Παρίσι, είναι εσφαλμένη.
Сщмч. Дионисий. Мануил Панселин.
Фреска. Афон (Протат). Около 1290 г.
Ιερομάρτυς. Διονύσιος.
Τοιχογραφία (Fresco) τού έτους 1290 μ.Χ,
στό Πρωτάτο Αγίου Όρους από τόν Μιχαήλ Πανσέληνο
Священномученик Дионисий Ареопагит, Епископ Афинский.
Фреска. Кипр.
Ιερομάρτυς. Διονύσιος Αρεοπαγίτης.
Τοιχογραφία (Fresco) Κύπρος
Священномученик Дионисий Ареопагит, Епископ Афинский. Фреска церкви Святого Георгия в Старо Нагоричино, Македония. 1316 – 1318 годы. Иконописцы Михаил Астрапа и Евтихий.
Ιερομάρτυς. Διονύσιος Αρεοπαγίτης.
Τοιχογραφία (Fresco) μεταξύ τών ετών 1316 – 1318 μ.Χ.
υπό των Μιχαήλ καί Ευτύχιον Αστραπά
στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργἰου στο χωριό Stari Nagorichane της πΓΔΜ.
(χωριό και διοικητικό αρχηγείο του ίδιου δήμου , στην περιοχή Koziachia ,κοντά στην πόλη Kumanovo)
.
Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικών συγγραμμάτων, από τα όποια παραθέτουμε σε μετάφραση ορισμένα λόγια του, σχετικά με την Αγιότητα, τη Βασιλεία και την Κυριότητα του Θεού: «Αγιότητα, λοιπόν, είναι κατά τη γνώμη μας η καθαρότητα η ασημάδευτη από οποιοδήποτε μίασμα, η πλήρης και ολότελα άσπιλη. Βασιλεία είναι η τακτοποίηση κάθε ορίου, κάθε τάξης, κανονισμού, κατάστασης . Κυριότητα δεν είναι μόνο η υπεροχή πάνω στους χειρότερους, άλλο και η συνολική των καλών και αγαθών και πλήρης ολοκτησία, καθώς και η αληθινή και αμετάβλητη βεβαιότητα. Γι΄ αυτό και η κυριότητα ετυμολογείται από το “κύρος” και το “κύριο” και το “κυρίευαν”. Θεότητα είναι η πρόνοια που θεάται τα πάντα και με τέλεια αγαθότητα “περιθέει” (περιέχει) και συνέχει τα πάντα, τα γεμίζει με τον εαυτό της και υπερέχει από όλα όσα απολαμβάνουν τα δώρα της πρόνοιας της» (Διονυσίου Αρεοπαγίτου, «Περί Θείων Ονομάτων». Εκδόσεις Π. Πουρναρό).
Страница рукописи трактата “О Божественных именах” (IX 1:6–6). 1-я четв. VIII в. (Paris. gr. 437. F. 174)
Η σελίδα του χειρόγραφου της πραγματ. “Για τα θεία ονόματα” (ΙΧ 1: 6-6). 1ο τρίμηνο 8ου αιώνα μ.Χ. (Παρίσι, 437. σ. 174)
Заглавная страница слав. рукописи “Ареопагитик”. Кон. XIV – нач. XV в. (ГИМ. Воскр. № 75. Л. 1)
Κύρια σελίδα του. το χειρόγραφο Αρεοπαγίτικα , (Corpus Areopagiticum), και αποδίδεται στο n. ε. ο μαθητής του Αποστόλου Παύλου Διονύσιου του Αρεοπαγίτη . [1] Kon. XIV – επαιτεία. XV αιώνα. (GIM.Sos., Νο. 75. L. 1)
Περισσότερες και πιο συγκεκριμένες ιστορικές πληροφορίες για τη ζωή του Αγίου Διονυσίου δεν έχουμε πλην αυτών των λίγων που προαναφέραμε. Τα υπόλοιπα που αναφέρουν ορισμένοι Συναξαριστές ανήκουν στα πλαίσια της παραδόσεως και μόνο.
Сщмч. Дионисий Ареопагит.
Мозаика кафоликона мон-ря Осиос Лукас. 30-е гг. XI в.
Ιερομάρτυς. Διονύσιος Αρεοπαγίτης.
Μωσαϊκό τού 11ου αιώνα
στό Καθολικό τής Ιεράς Μονής του Οσίου Λουκά. Στεἰρι. Βοιωτία
Ύστερα από την με αριθμ. 22/30 Σεπτεμβρίου 1999 μ.Χ. εγκύκλιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, η μνήμη του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου συμπεριελήφθηκε να τιμάται επιπρόσθετα και στις 12 Οκτωβρίου όπου και ορίσθηκε να τιμάται η Σύναξη των εν Αθήναις Αγίων.
Ιερά Λείψανα
Μέρη της Κάρας του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Δοχειαρίου και Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους.
Δέρμα και δύο τμήματα του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
Άκρο μικρού δακτύλου με σάρκα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Αποτμήματα του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Γρηγορίου Αγίου Όρους, Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου Πιερίας, Νταού Πεντέλης καί Βουλκάνου Μεσσηνίας.
Ιερά Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους
Άγια λείψανα του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου (τμήμα της κάρας – αριστερά) και
του Αγίου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη (δεξιά) στην Ιερά Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους
Ιερά Μονή Ἰβήρων Αγίου Όρους
Άγια Λείψανα του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Νέστορος, του Οσίου Ιλαρίωνος, των Αγίων μαρτύρων Μηνοδώρας, Νυμφοδώρας, και Μητροδώρας, του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του Αγίου Γεωργίου, Αίμα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, της Αγίας Οσιομάρτυρος Ανυσίας, του Αγίου Αποστόλου Φιλίππου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μάμαντος, του Αγίου Νεομάρτυρος Παχωμίου του Αγιοπαυλίτου, του Αγίου Νεομάρτυρος Θεοδώρου του εν Αλικαρνασσώ, του Αγίου Ιωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Νηστευτού, του Αγίου Οσιομάρτυρος Κοσμά Πρώτου του Αγίου Όρους, της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας, του Οσίου Κυριάκου του Αναχωρητού, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου, των Αγίων Δισμυρίων, του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου, του Αγίου Μηνά του Καλλικέλαδου, του Αγίου Ιερόθεου Αθηνών, του Αγίου Διονυσίου του Αεροπαγίτου κ.ά.
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη) Βέροιας
Η λειψανοθήκη με λέιψανα των αγίων Μόδεστου, Χαραλάμπους,
Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Τρύφωνος
Храм прп. Серафима Саровского в Пензе, мкр. Шуист
ковчег с мощами раннехристианских мучеников:
Свщм. Дионисий Ариопагит, еп. Афинский, I век
Ναός του Αγ. Σεραφείμ του Σαρόφ στην Πένζα, (μια πόλη (από το 1663 ), που βρίσκεται στην περιοχή Volga Upland στο κέντρο της Ευρωπαϊκής Ρωσίας
Κιβωτός με τα λείψανα των πρώτων Χριστιανών μαρτύρων:
Αγ. Διονύσιος Αρεοπαγίτης, επίσκοπος 1ος αιώνας
Ковчежец с мощами святых.
свт. сщмч. Дионисий Ареопагит еп. Афинский,
Храм иконы Божией Матери “Всех скорбящих Радосте” (Преображения Господня) на Большой Ордынке г. Москва 119017, Россия, г. Москва
Η Κιβωτός με τα λείψανα των αγίων.
Απότμημα Λειψάνου τού Αγίου Ιερομάρτυρος Διονύσιου τοὐ Αρεοπαγίτη.
στον Ιερό Ναότης Εικόνας της Μητέρας του Θεού “Η χαρά όλων όσων θλίβουν” (Μεταμόρφωση του Κυρίου) στο Bolshaya Ordynka Μόσχα 119017, Ρωσία, Μόσχα
Марие-Магдалининский монастырь (Вильнюс)
Вот имена тех святых, частицы мощей которых находятся в ковчеге:
частица ризы Божией Матери; св.предтеча и креститель Иоанн; св. праведная Анна; св. равноап. Мария Магдалина; св. равноап. царица Елена; свт. Дионисий Ареопагит; свт. Николай Чудотворец; свт. Мартин Турский; свт. Понс; сщмч. Сатурнин Тулузский; свт. Север Авраншский; свт. Рагноберт Баюехский; свт. Домн; Сщмч. Прикс; свщмч.игум. Беркарий; мч. Симфориан Автунский; прав. София; прп. Иоанн Кассиан-Римлянин; св. Менна Лоранская; св. Женевьева Парижская; св. Клотильда Бургундская.
Η Μονή της Μαρίας Μαγδαληνής (είναι η μοναδική γυναικεία ορθόδοξη μονή της Βίλνιους και της Λιθουανικής επισκοπής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Βίλνιους της Λιθουανίας) .
ένα κομμάτι του Ρομ της Μητέρας του Θεού. Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής και ο Βαπτιστής. St. δίκαιη Άννα. St. ισούται με. Μαρία Μαγδαληνή. St. ισούται με. βασίλισσα Έλενα. St. Ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης. St. Νικόλαος ο Θαυματουργός; St. Martin of Tours. St. Pons; sshmch. Ο Saturninus της Τουλούζης. St. North Avranches; St. Ragnobert του Bayuyeh; St. Domn; Sci. Prix; κηροπήγια. Bercaria; mch. Συμφώνιος του Autun; δικαιώματα. Σόφια. prp. Ιωάννης Κασιανός οι Ρωμαίοι. St. Menna of Lorana; St. Genevieve του Παρισιού. St. Clotilde της Βουργουνδίας.
Ιn tezaurul Catedralei mitropolitane Sfanta Parascheva de la Iasi
Romania se pastreaza particele din moastele mai multor sfinti
– Sfantul Dionisie Areopagitul,
Στο θησαυροφυλάκιο το;y Μητροπολιτικού Ναού
τής Αγίας Παρασκευής στο Ιάσιο Ρουμανίας
υπάρχουν αποτμήματα από τα λείψανα πολλών αγίων
– Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης,
«Санкт-Петербургская Духовная Академия Русской Православной Церкви»
На фото слева – направо реликварии под номерами (в порядке их следования) : 36, 38, 39, 42,Реликварий № 38. Мощи (десница) сщмч. Дионисия Ареопагита, епископа Афинского (Hl. Dionysius Areopagita). Реликварий в форме дарохранительницы или кубка, который венчает маленькая статуя святого, изготовлен аугсбургским мастером Ульрихом I Ментом ок. 1620-1630 гг. Позолоченное серебро (литье), золото, эмаль, стекло. 40, 41 и 37
“Θεολογική Ακαδημία Αγίας Πετρούπολης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας”
Στην φωτογραφία στα αριστερά – δεξιά, οι λειψανοθήκες κάτω από τους αριθμούς (με τη σειρά της διαδοχής τους): 36, 38, 39, 42,
Λειψανοθήκη No. 38. (το δεξί χέρι) τού Διονύσιου τού Αρεοπαγίτη, Επίσκοπου Αθηνών Μια λειψανοθήκη υπό μορφή σκηνής ή κυπέλλου, η οποία στεφανώνεται με ένα μικρό άγαλμα άγιος, έγινε από έναν κύριο Augsburg Ulrich I ment της περ. 1620-1630 χρόνια.
серебряный мученик Дионисий Ареопагит. Денис. Мощи.
Аукцион г. Москва
ο ασημένιος μάρτυρας Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης με απότμηαμ λειψάνου
στην Μόσχα. Ρωσία
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸ συνάναρχον Λόγον.
Ἀγρευβεῖς τῷ τοῦ Παύλου Πάτερ κηρύγματι, ὑφηγητὴς ἀνεδείχθης τῶν ὑπὲρ νοῦν δωρεῶν, διαvoiα ὑψηλὴ καλλωπιζόμενος, τῶν γὰρ ἀΰλων οὐσιῶν, τᾶς ἀρχὰς μυαταγωγεῖς, ὡς μύστης τῶν ἀπορρήτων, καὶ τῆς σοφίας ἐκφάντωρ, Ἱερομάρτυς Διονύσιε.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς, καὶ νήφων ἐν πᾶσιν, ἀγαθὴν συνείδησιν ἱεροπρεπῶς ἐνδυσάμενος, ἤντλησας ἐκ τοῦ Σκεύους τῆς ἐκλογῆς τὰ ἀπόῤῥητα, καὶ τὴν πίστιν τηρήσας, τὸν ἴσον δρόμον τετέλεκας, Ἱερομάρτυς Διονύσιε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Минея – Октябрь (фрагмент). Икона. Русь. Начало XVII в. Церковно-Археологический Кабинет Московской Духовной Академии.
Μηναίο – Οκτώβριος (τεμάχιο). Εικονίδιο στις αρχές τού 17ου αιώνα στην Εκκλησία καί το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεολογικής Ακαδημίας της Μόσχας.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τὰς οὐρανίους διαβὰς πύλας ἐv πνεύματι, μαθητευθεὶς τῷ ὑπὲρ τρεῖς οὐρανοὺς φθάσαντι, Ἀποστόλου Διονύσιε τῶν ἀῤῥήτωv, ἐπλουτίσθης πᾶσαν γνῶσιν καὶ κατηύγασας, τοὺς ἐν σκότει ἀγνωσίας πρὶν καθεύδοντας, διὸ κράζομεν, Χαίροις Πάτερ παγκόσμιε.
Ἕτερον Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς τῶν ἀρρήτων μυητὴν καὶ ὑφηγήτορα Καὶ τῶν ἀΰλων οὐσιῶν ἱεροφάντορα Ἀνυμνοῦμέν σε ἀξίως Ἱερομάρτυς. Ἀλλ’ ὡς πλήρης τῆς τοῦ Πνεύματος ἐλλάμψεως Τῆς σῆς χάριτος μετάδος ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν Τῶν βοώντων σοι, χαίροις Πάτερ Διονύσιε.
Ὁ Οἶκος
Ἄγγελος ἐξ ἀνθρώπων ἀρεταῖς χρηματίσας, ὁ μέγας Διονύσιος πᾶσαν, ὡς ὑπόπτερος, ἐμυήθη τὸν νοῦν τὴν οὐράνιον γνῶσιν· διὸ ᾄσμασιν , ὡς Ἄγγελον τιμήσωμεν, βοῶντες πρὸς αὐτὸν τοιαῦτα.
Χαῖρε, ὁ γνοὺς Χριστὸν διὰ Παύλου, χαῖρε, πολλοὺς πρὸς Χριστὸν ἐπιστρέψας.
Χαῖρε, πολυθέου σκηνῆς ὀλετήριον, χαῖρε, θεογνώστου βουλῆς σκοπευτήριον.
Χαῖρε, βίβλος θεοχάρακτος, μυστηρίων θησαυρέ, χαῖρε πίναξ θεομόρφωτε, καὶ διόπτρα οὐρανοῦ.
Χαῖρε, ὅτι τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου κατεῖδες, χαῖρε, ὅτι προθύμως δι’ αὐτὸν σφαγιάζῃ.
Χαῖρε, πηγὴ βλυστάνουσα ἄφεσιν, χαῖρε, ῥανὶς κοιλαίνουσα ἄνοιαν.
Χαῖρε, ὁδὸς ἀπλανὴς σωτηρίας, χαῖρε, φραγμὸς ἀσεβῶν παροδίας.
Χαίροις, Πάτερ παγκόσμιε.
Μεγαλυνάριον
Πρῶτος Ἀθηναίων Ἀρχιερεύς, πρῶτος τε καὶ μάρτυς γεγονέναι ἀξιωθείς, ὑπὲρ ἡμῶν ἁπάντων ποιοῦ σὴν ἱκεσίαν Θεῷ, θερμαῖς λιταῖς σου, ὦ Διονύσιε.
Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Τῶν ὑπερκοσμίων θεωριῶν, γεγονὼς ἐπόπτης καὶ ἐκφάντωρ θεοειδής, θεαρχικωτάτων, ἐλλάμψεων τὸ κάλλος, πανσόφως διαγράφεις, ὦ Διονύσιε.
ΑΠΟ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ
(μεταφραση Google)
Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (Τούπταλο)
Βίοι των Αγίων
Ο Βίος και τα Πάθη του Αγίου Ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτη
Εορτάζεται στις 3 Οκτωβρίου
Ο Ιερομάρτυρας Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης 6272 γεννήθηκε από ευγενείς ειδωλολάτρες γονείς και σπούδασε στην φημισμένη πόλη της Αθήνας 6273. Στη νεότητά του, αφιερώθηκε στην εκπαίδευσή του στην ελληνική σοφία 6274 , στην οποία σημείωσε τέτοια πρόοδο που, σε ηλικία είκοσι πέντε ετών, ξεπέρασε όλους τους συνομηλίκους του στις φιλοσοφικές γνώσεις. Επιθυμώντας να τελειοποιήσει περαιτέρω τις φιλοσοφικές του σπουδές, αποσύρθηκε στην αιγυπτιακή πόλη Ηλιούπολη 6275 , όπου διέμεναν από καιρό φημισμένοι δάσκαλοι. Μαζί τους, μαζί με τον φίλο του Απολλοφάνη, ο Διονύσιος σπούδασε αστρονομία 6276. Την ίδια ημέρα που ο Χριστός ο Κύριος σταυρώθηκε για τη σωτηρία μας, και όταν το μεσημέρι ο ήλιος σκοτείνιασε και επικράτησε σκοτάδι για τρεις ώρες, ο Διονύσιος αναφώνησε με έκπληξη:
– Είτε ο Θεός, ο Δημιουργός όλου του κόσμου, υποφέρει, είτε τελειώνει αυτός ο ορατός κόσμος!
Μιλούσε για τα πάθη του Χριστού με έμπνευση του Πνεύματος του Θεού, και όχι σύμφωνα με τις διδασκαλίες της σοφίας αυτού του αιώνα. Επιστρέφοντας από την Αίγυπτο στην Αθήνα, ο Διονύσιος παντρεύτηκε και, όντας ο πρώτος μεταξύ των συμπολιτών του σε ευγένεια, νοημοσύνη και εντιμότητα, έγινε μέλος του Αρείου Πάγου. Όταν ο άγιος Απόστολος Παύλος, έχοντας έρθει στην Αθήνα, κήρυξε εκεί στον Άρειο Πάγο ενώπιον των πρεσβυτέρων για τον Εσταυρωμένο και Αναστάντο Χριστό , ο Διονύσιος, ακούγοντας προσεκτικά τα λόγια του αγίου Αποστόλου, τα εντύπωσε στην καρδιά του. Οι άλλοι πρεσβύτεροι της πόλης ήταν σκεπτικοί με το κήρυγμα του Αποστόλου και του είπαν ότι θα τον άκουγαν να κηρύττει για τον Χριστό κάποια άλλη στιγμή. Αλλά ο Διονύσιος, όντας σοφότερος από τους άλλους, άρχισε να συλλογίζεται μόνος του τον Παύλο . Ο Απόστολος Παύλος τον ρώτησε:
– Ποιον θεωρείτε Θεό;
Ο Διονύσιος του έδειξε τον Κρόνο, την Αφροδίτη, τον Δία, τον Ήφαιστο, τον Ερμή, τον Διόνυσο, την Άρτεμη και πολλούς άλλους στην πόλη . 6279 Ενώ εξέταζε αυτούς τους θεούς με τον Διονύσιο, ο Απόστολος Παύλος είδε έναν ναό με την επιγραφή: «Στον Άγνωστο Θεό». Ρώτησε τον Διονύσιο:
– Ποιος είναι αυτός ο «Άγνωστος Θεός»;
«Αυτός», απάντησε ο Διονύσιος, «που δεν έχει εμφανιστεί ακόμα ανάμεσα στους θεούς, αλλά που θα έρθει στον κατάλληλο καιρό. Αυτός είναι ο Θεός που θα βασιλεύσει στον ουρανό και στη γη, και η βασιλεία Του δεν θα έχει τέλος».
Ακούγοντας αυτό, ο Απόστολος άρχισε να σπέρνει καρποφόρα τον σπόρο του λόγου του Θεού σε εύφορο έδαφος. Βασιζόμενος στα ίδια αυτά λόγια του Διονυσίου, ο Απόστολος τον πληροφόρησε ότι αυτός ο Θεός είχε ήδη έρθει, ότι γεννήθηκε από την Υπεραγία Παρθένο Μαρία και, καρφωμένος στον Σταυρό, υπέφερε για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Μη μπορώντας να μαρτυρήσει τα παθήματά Του, ο ήλιος σκοτείνιασε και για τρεις ώρες δεν έριξε φως στο σύμπαν. Αυτός ο Θεός είχε αναστηθεί από τους νεκρούς και είχε αναληφθεί στον ουρανό. «Διονύσιε», κατέληξε ο άγιος Απόστολος Παύλος, «πίστευε σε Αυτόν, γνώθισε Αυτόν και δούλεψε δίκαια τον αληθινό Θεό, τον Ιησού Χριστό».
Ο Διονύσιος θυμήθηκε το σκοτάδι που είχε κατέβει στη γη, το οποίο είχε αναφέρει και ο Άγιος Παύλος, και αμέσως πίστεψε ότι ο Θεός είχε υποφέρει σε ανθρώπινο σώμα εκείνη την εποχή. Μετά από αυτό, άνοιξε την καρδιά του στη γνώση του μέχρι τότε άγνωστου Θεού, του Κυρίου Ιησού Χριστού. Φωτισμένος από το φως της θείας χάρης, ο Διονύσιος άρχισε να ικετεύει τον Απόστολο να προσευχηθεί γι’ αυτόν στον Θεό, να τον ελεήσει και να τον κατατάξει μεταξύ των δούλων Του.
Όταν ο Απόστολος Παύλος έφευγε από την πόλη των Αθηνών, ένας τυφλός, που ήταν γνωστό ότι ήταν τυφλός εκ γενετής, παρακάλεσε τον Απόστολο να του χαρίσει την όραση. Ο Άγιος Απόστολος, σταυρώνοντας τα μάτια του τυφλού, είπε:
– Κύριέ μου Ιησού Χριστέ, ο «έφτυσε στη γη, έκανε πηλό από το σάλιο και άλειψε τα μάτια του τυφλού με τον πηλό» ( Ιωάννης 9:6 ), και του έδωσε την όραση, είθε να φωτίσει και εσάς με τη δόξα Του!
Και αμέσως μετά από αυτό ο τυφλός ανέκτησε την όρασή του. Ο Απόστολος Παύλος τον διέταξε να πάει στον Διονύσιο και να πει:
«Ο Παύλος, δούλος του Ιησού Χριστού, με απέστειλε σε εσάς, ώστε, σύμφωνα με την υπόσχεσή σας, να έρθετε σε αυτόν και, αφού βαπτιστείτε, να λάβετε την άφεση των αμαρτιών σας.»
Ο τυφλός πήγε και μίλησε όπως είχε διατάξει ο Απόστολος Παύλος, και ταυτόχρονα κήρυξε τις ευλογίες του Θεού που του είχε δοθεί μέσω του Αποστόλου. Βλέποντας τον τυφλό που γνώριζε να ανακτά την όρασή του, ο Διονύσιος ενδυναμώθηκε ακόμη περισσότερο στην πίστη του στον Χριστό. Μαζί με τη σύζυγό του, Δαμάρα , τους γιους του και ολόκληρο το σπιτικό του, πήγε αμέσως στον Απόστολο Παύλο και βαπτίστηκε από αυτόν . Μετά από αυτό, ο Διονύσιος άφησε το σπίτι του, τη γυναίκα του και τα παιδιά του, ενώθηκε με τον Απόστολο Παύλο και για τρία χρόνια τον ακολούθησε σε όλα τα μέρη όπου είχε μείνει ο Απόστολος. Αυτό που έμαθε ο Διονύσιος από τον Απόστολο Παύλο αποδεικνύεται από τα γραπτά του, “Περί Θείων Μυστηρίων “. Ο Διονύσιος στη συνέχεια χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Απόστολο Παύλο και στάλθηκε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για να διακονήσει τη σωτηρία της ανθρωπότητας εκεί. Αυτός ο Διονύσιος άκουσε το κήρυγμα όχι μόνο του Αποστόλου Παύλου, αλλά όλων των Αποστόλων. Ήταν ανάμεσά τους όταν όλοι συγκεντρώθηκαν για την ταφή της Υπεραγίας Δεσποίνης Θεοτόκου. Ο ίδιος γράφει στα βιβλία του ότι βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ, στον Πανάγιο Τάφο, όπου είδε και άκουσε τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο και τον Πρωτοτέχνη Άγιο Πέτρο. Εκεί, ο Διονύσιος είδε επίσης τον Ιωάννη τον Θεολόγο με τους μαθητές του Αποστόλου Παύλου: τους Αγίους Τιμόθεο και Ιερόθεο, και πολλούς άλλους αδελφούς, όταν κήρυττε εκεί για τα Μυστήρια της Πίστης.
Μετά τη μεταστροφή του στον Χριστό, ο Άγιος Διονύσιος έζησε στην Αθήνα για αρκετό καιρό και επέκτεινε σημαντικά την Εκκλησία του Θεού που ίδρυσε εκεί ο Άγιος Παύλος ο Απόστολος. Ο Διονύσιος, όπως και οι άγιοι Απόστολοι, επιθύμησε να κηρύξει το Ευαγγέλιο σε άλλες χώρες και να υποφέρει για το όνομα του Χριστού, όπως και ο δάσκαλός του, ο Άγιος Παύλος, ο οποίος υπέφερε για τον Χριστό υπό τον Νέρωνα στη Ρώμη το 6283. Αφού διόρισε έναν επίσκοπο στη θέση του για τους Αθηναίους, ο Διονύσιος αποσύρθηκε στη Ρώμη, όπου έγινε δεκτός με χαρά από τον Άγιο Κλήμη, Επίσκοπο Ρώμης το 6284. Αφού έζησε μαζί του για μικρό χρονικό διάστημα, ο Άγιος Διονύσιος στάλθηκε από τον Κλήμη – μαζί με τον Επίσκοπο Λουκιανό, τον ιερέα Ρουστίκο, τον διάκονο Ελευθέριο και άλλους αδελφούς – στη Γαλατία το 6285 για να κηρύξουν τον λόγο του Θεού στους εκεί ειδωλολάτρες. Φτάνοντας μαζί τους στη Γαλατία, ο Άγιος Διονύσιος άρχισε να κηρύττει τον λόγο του Θεού στους κατοίκους αυτής της χώρας και στην πόλη του Παρισιού το 6286 μετέτρεψε πολλούς από την ειδωλολατρία στην πίστη στον Κύριο. Εκεί έχτισε μια εκκλησία με χρήματα που συγκέντρωσαν οι νεοφώτιστοι Χριστιανοί. Σε αυτήν την εκκλησία, ο Διονύσιος τελούσε αναίμακτες θυσίες, προσευχόμενος στον Θεό να του δώσει τη δύναμη να προσελκύσει πολλά λογικά πρόβατα στην Εκκλησία. Ενώ ο λόγος του Θεού εξαπλωνόταν εκεί, ξεκίνησε ένας διωγμός, δεύτερος μετά τον Νέρωνα, που υποκινήθηκε από τον Δομιτιανό το 6288. Αυτός ο αυτοκράτορας έστειλε τον στρατηγό Σισίνιο στη Γαλατία για να βασανίσει τους Χριστιανούς εκεί. Φτάνοντας στην πόλη του Παρισιού, ο Σισίνιος διέταξε πρώτα να συλληφθεί ο Διονύσιος, φημισμένος για τα θαύματά του και τη θεϊκή του σοφία, για βασανιστήρια. Ο Ρουστίκος και ο Ελευθέριος συνελήφθησαν επίσης μαζί του, ενώ οι υπόλοιποι αδελφοί έφυγαν για να κηρύξουν σε άλλες χώρες. Ο Άγιος Διονύσιος ήταν ήδη πολύ γέρος και εξαντλημένος από τους κόπους του κηρύγματος του Ευαγγελίου. Όταν, δεμένος σφιχτά, οδηγήθηκε ενώπιον του στρατηγού Σισίνιου μαζί με τον Ρουστίκο και τον Ελευθέριο, ο τελευταίος, κοιτάζοντάς τον, δήλωσε θυμωμένα:
«Εσύ είσαι ο πονηρός γέροντας Διονύσιος, που βλασφημώντας τους 6289 θεούς μας, ανατρέπεις κάθε λατρεία προς αυτούς και αντιτίθεται στις βασιλικές εντολές;»
Ο άγιος απάντησε:
«Αν και εγώ, όπως βλέπεις και εσύ ο ίδιος, έχω ήδη γεράσει στο σώμα, η πίστη μου ανθίζει με τη νεότητά μου και η ομολογία μου γεννά πάντα νέα παιδιά για τον Χριστό.»
Στην ερώτηση του Σισίνιου: «Ποιον θεωρεί Θεό;» Ο Άγιος Διονύσιος του κήρυξε τον λόγο της αλήθειας και ομολόγησε το μεγάλο Όνομα της Αγίας Τριάδας – Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα.
Αλλά ο διοικητής, σαν κουφός οχιάς 6290 και απρόθυμος να ακούσει το σωτήριο κήρυγμα, ρώτησε και τους τρεις – τον Διονύσιο, τον Ρουστίκο και τον Ελευθέριο – αν ήθελαν να υπακούσουν στον βασιλιά και να προσφέρουν θυσίες στους ειδωλολατρικούς θεούς. Αυτοί, σαν με μια φωνή, απάντησαν:
«Είμαστε Χριστιανοί, τιμούμε τον Ένα Θεό, που είναι στους ουρανούς, και Τον λατρεύουμε· αλλά δεν θα υπακούσουμε στην εντολή του βασιλιά».
Τότε ο Σισίνιος διέταξε να γδυθεί ο Διονύσιος και να ξυλοκοπηθεί ανελέητα με σχοινιά. Ο άγιος υπέμεινε όλα αυτά, ευχαριστώντας τον Θεό που του επέτρεψε να φέρει τις πληγές Του στο σώμα του. Ο Ρουστίκος και ο Ελευθέριος βασανίστηκαν με τον ίδιο τρόπο, αλλά και αυτοί, ενισχυμένοι από το παράδειγμα του Διονυσίου και ιδιαίτερα από τον ίδιο τον Θεό, δόξασαν τον Χριστό με την υπομονή τους. Ο Σισίνιος, αναγνωρίζοντας ότι τα χέρια των δημίων θα εξασθενούσαν πιο γρήγορα από ό,τι η υπομονή των αγίων, διέταξε να ριχτούν οι μάρτυρες στη φυλακή την ίδια μέρα. Το πρωί, οι υπηρέτες οδήγησαν τον Άγιο Διονύσιο έξω από τη φυλακή και, με εντολή του βασανιστή, τον έθεσαν σε πυρωμένο σίδερο. Εν τω μεταξύ, ο άγιος έψαλλε τον ψαλμό: «Ο λόγος Σου είναι πολύ καθαρός [πύρινος], και ο δούλος Σου τον αγάπησε» ( Ψαλμός 119 :140 ). Μετά από αυτό, αφού έβγαλαν τον άγιο από το σίδερο, τον έριξαν να καταβροχθιστεί από τα άγρια θηρία. Αλλά ο άγιος παρέμεινε αλώβητος ούτε από τα άγρια θηρία, γιατί ο Θεός έφραξε τα στόματά τους. Έπειτα έριξαν τον άγιο σε μια άγρια φωτιά, αλλά ακόμα και εκεί παρέμεινε αβλαβής, γιατί η φωτιά δεν τον άγγιξε και δεν του έκανε κακό. Μετά από αυτό, ρίχτηκε ξανά στη φυλακή μαζί με τον Ρούστικο και τον Ελευθέριο. Πολλοί από τους πιστούς ήρθαν στον Διονύσιο στη φυλακή, και ο άγιος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία γι’ αυτούς και τους κοινώνησε τα Άγια Μυστήρια του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Ενώ τέλεσε τη Θεία Λειτουργία, οι πιστοί είδαν ένα απερίγραπτο φως πάνω από τον μακάριο Διονύσιο: ο Βασιλιάς της Δόξας εμφανίστηκε με πλήθος αγγέλων και, στο μέτρο που αυτό ήταν δυνατό για τα φυσικά μάτια των πιστών, Τον κοίταξαν. Μετά από λίγο καιρό, ο Διονύσιος, ο Ρούστικος και ο Ελευθέριος ήρθαν από τη φυλακή και παρουσιάστηκαν στον στρατιωτικό διοικητή, ο οποίος τους προέτρεψε ξανά να θυσιάσουν στα είδωλα. Οι άγιοι δεν υπάκουσαν, αλλά ομολόγησαν τον Χριστό ως τον Αληθινό Θεό. Τότε ο βασανιστής, σε οργή, διέταξε να ξυλοκοπηθούν ανελέητα οι άγιοι και στη συνέχεια τους καταδίκασε σε αποκεφαλισμό με σπαθί.
Όταν οι άγιοι οδηγήθηκαν από την πόλη στο όρος που ονομαζόταν Άρεεβ 6292 , ο Διονύσιος προσευχήθηκε, φωνάζοντας:
«Θεέ μου, Θεέ μου, που με δημιούργησες και μου δίδαξες την αιώνια σοφία Σου, που μου αποκάλυψες τα μυστήριά Σου και που έμεινες μαζί μου όπου κι αν βρίσκομαι. Σε ευχαριστώ για όλα όσα έχεις οργανώσει μέσω εμού για τη δόξα του αγιότερου ονόματός Σου και που επισκέπτεσαι τα γηρατειά μου, τα οποία είναι φορτωμένα από κόπους και λαχτάρα να Σε συλλογίζομαι, καλώντας με σε Εσένα μαζί με τους φίλους μου. Γι’ αυτό, σε παρακαλώ: δέξου εμένα και τους φίλους μου, ελέησον εκείνους που απέκτησες με το Αίμα Σου και μας αριθμήσας μεταξύ των δούλων Σου για την υπηρεσία μας σε Εσένα, γιατί δική Σου είναι η δύναμη και η κυριαρχία μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων.»
Έπειτα, αφού είπε τη λέξη «Αμήν», ο άγιος έσκυψε την αγία του κεφαλή για το πανάγιο όνομα του Ιησού Χριστού και αποκεφαλίστηκε με αμβλύ τσεκούρι. Οι Άγιοι Ελευθέριος και Ρουστίκος επίσης άφησαν τα κεφάλια τους για τον Χριστό.
Μετά τον θάνατο του Αγίου Διονυσίου, ο Θεός έκανε ένα ένδοξο θαύμα. Το σώμα του αγίου, αφού αποκεφαλίστηκε, με τη δύναμη του Θεού σηκώθηκε στα πόδια του και, παίρνοντας το κεφάλι του στα χέρια του, περπάτησε μαζί του δύο μίλια μέχρι το μέρος όπου οι Χριστιανοί είχαν χτίσει μια εκκλησία. Στη συνέχεια, δίνοντας το κεφάλι του σε μια ευσεβή γυναίκα ονόματι Κατούλλα, έπεσε στο έδαφος. Πολλοί άπιστοι, βλέποντας αυτό το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό. Αφού δέχτηκε το κεφάλι του αγίου, ο Κατούλλας θέλησε να πάρει και το σώμα, αλλά οι ειδωλολάτρες δεν το επέτρεψαν. Τότε ο Κατούλλας, προσκαλώντας τους φρουρούς στο σπίτι της, τους φιλοξένησε φιλόξενα και τους πρόσφερε δώρα, διατάζοντας ταυτόχρονα τους Χριστιανούς να πάρουν το ιερό σώμα του Διονυσίου. Οι Χριστιανοί, παίρνοντας το σώμα του Διονυσίου, το έθαψαν στο ίδιο μέρος όπου το κεφάλι είχε δοθεί στον Κατούλλα.
Ο Άγιος Διονύσιος υπέφερε στο ενενηκοστό έτος του, στο ενενηκοστό έκτο έτος μετά τη Γέννηση του Χριστού. Στον τάφο του, πολλά θαύματα έγιναν προς δόξα του Χριστού και Θεού μας, δοξασμένου μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα για πάντα. Αμήν 6294 .
Τροπάριο, Ήχος 4:
Μαθαίνοντας την αγαθότητα και νηφάλιος σε όλα, ενδύθηκες αγαθή συνείδηση με ιερό τρόπο, έβγαλες από το εκλεκτό δοχείο 6295 το άρρητο, και διατηρώντας την πίστη, ολοκλήρωσες ίση πορεία: Ιερομάρτυρε Διονύσιε, πρέσβευε Χριστέ Θεό για τη σωτηρία των ψυχών μας.
Κοντάκιον, Ήχος 8:
Διελθών εν πνεύματι δια των ουρανίων πυλών, ως μαθητής του Αποστόλου 6296 που έφτασε στον τρίτο ουρανό , Διονύσιε, πλουτίσας με κάθε άλογη κατανόηση και φώτισας τους καθισμένους στο σκοτάδι της άγνοιας. Γι’ αυτό, κραυγάζουμε: Χαίρε, Πάτερ των πάντων.
* * *
Σημειώσεις
6272 Ο Αρεοπαγίτης ήταν μέλος του ανώτατου αθηναϊκού κρατικού συμβουλίου και δικαστηρίου – του Αρείου Πάγου.
6273 Η Αθήνα ήταν η πρωτεύουσα του αρχαίου ελληνικού κράτους. Ήταν φημισμένη για τα κτίριά της, τα αγάλματά της, την ανάπτυξη του εμπορίου και της βιομηχανίας, και ιδιαίτερα τα σχολεία της. Μέχρι πρόσφατα (6ος αιώνας π.Χ.), εδώ βρίσκονταν διάσημες φιλοσοφικές σχολές, όπου οι κάτοικοι των αρχαίων χωρών λάμβαναν την εκπαίδευσή τους.
6274 Ελληνικός – Έλληνας· μερικές φορές αυτή η λέξη σημαίνει ειδωλολάτρης· κατά τη στιγμή της γέννησης του Χριστού, οι Έλληνες ήταν ο πιο μορφωμένος λαός της αρχαιότητας.
6275 Η Ηλιούπολη είναι μια πόλη στην Αφρική· βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Νείλου, σε έναν από τους ανατολικούς κλάδους του, στα νότια της Κάτω Αιγύπτου.
6276 Η αστρονομία είναι η επιστήμη που μελετά τους νόμους της κίνησης των ουράνιων σωμάτων. Οι Αιγύπτιοι λόγιοι, ιδιαίτερα οι ιερείς, ήταν ιδιαίτερα φημισμένοι για τη μελέτη τους σε αυτήν την επιστήμη.
6277 Κατά το δεύτερο μεγάλο ταξίδι του Αποστόλου Παύλου με το κήρυγμα του Ευαγγελίου, γύρω στο 54 μ.Χ.
6278 Αυτό περιγράφεται λεπτομερώς στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων: 17:15–34.
6279 Κρόνος ή Κρόνος – ο θεός του χρόνου, γιος του Ουρανού. Οι Έλληνες πίστευαν ότι αυτός έφερε τη Χρυσή Εποχή στη Γη, η οποία υπήρχε κατά την πρώτη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας. – Αφροδίτη – η θεά της γυναικείας ομορφιάς και του έρωτα. – Ο Δίας (ή Δίας – από τους Ρωμαίους) λατρευόταν από τους Έλληνες ως η κύρια θεότητα, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, ο κυρίαρχος του ουρανού και της γης, των βροντών και των κεραυνών, των ανέμων και των βροχών. – Ήφαιστος – ο θεός των βουνών που έβγαζαν φωτιά και ο προστάτης της σιδηρουργικής τέχνης. – Ερμής – ο θεός, προστάτης του εμπορίου και κάθε είδους σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και θεών, ο αγγελιοφόρος της θέλησης των θεών. – Διόνυσος ή Βάκχος – ο θεός του κρασιού και των γλεντιών. – Η Άρτεμις ή Ντιάνα, μια γνωστή παγανιστική θεά μεταξύ των Ελλήνων, προσωποποιούσε τη σελήνη και θεωρούνταν η προστάτιδα των δασών και του κυνηγιού.
6280 Η Νταμάρ αναφέρεται επίσης στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων: Πράξεις 17:34 .
6281 Η «Μυστικιστική Θεολογία», όπως ονομάζεται διαφορετικά αυτό το έργο, υποστηρίζει ότι όλες οι ανθρώπινες ιδέες και ορισμοί του Θεού δεν εκφράζουν την ουσία Του και ότι η γνώση του Θεού πρέπει να συνίσταται στη μυστηριώδη ενατένιση του ακατανόητου Θείου Όντος.
6282 Ο Άγιος Απόστολος Ιάκωβος (ο Νεότερος) ήταν γιος του Αλφαίου (Κλεόπα) και της Μαρίας, αδελφής της Θεοτόκου ( Ιωάννης 19:25 , Μάρκος 15:40, 47, 16:1 , Λουκάς 24:10 , Ματθαίος 13:55 , Μάρκος 6:3 ). Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την οργάνωση της Εκκλησίας στα Ιεροσόλυμα και υπέστη μαρτυρικό θάνατο το 62 μ.Χ. Άφησε πίσω του την αρχαιότερη ιεροτελεστία της Λειτουργίας, την οποία συνέθεσε ο ίδιος.
6283 Ο Νέρωνας, ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας (54–68 μ.Χ.), ήταν ο πρώτος βάναυσος διώκτης των Χριστιανών. Το 66 ή 67 μ.Χ., κατά τη διάρκεια αυτού του διωγμού, ο Άγιος Απόστολος Παύλος μαρτύρησε, καταδικασμένος σε θάνατο με αποκεφαλισμό.
6284 Άγιος Κλήμης, ο τρίτος Επίσκοπος Ρώμης (92 έως 101). Υπέστη μαρτύριο υπό τον Αυτοκράτορα Τραϊανό (το 101). Η Επιστολή του προς Κορινθίους παραμένει μνημείο του έργου του προς όφελος της Εκκλησίας.
6285 Η Γαλατία είναι η σημερινή Γαλλία.
6286 Το Παρίσι είναι η σημερινή πρωτεύουσα της Γαλλίας, στις όχθες του Σηκουάνα· στην αρχαιότητα ονομαζόταν Λουτέτια.
6287 Στη συνέχεια, βρισκόταν εδώ το περίφημο μοναστήρι του Saint-Denis, ο τόπος ταφής των αρχαίων Γάλλων βασιλιάδων.
6288 Ο Δομιτιανός βασίλευσε από το 81 έως το 96.
6289 Οι Ρωμαίοι είχαν τους ίδιους θεούς με τους Έλληνες, μόνο με διαφορετικά ονόματα.
6290 Η ασπίδα είναι ένα είδος δηλητηριώδους φιδιού. Αυτή η λέξη χρησιμοποιείται μερικές φορές σε λειτουργικά βιβλία για να αναφερθεί στον διάβολο.
6291 Σε αυτό το εδάφιο του ψαλμού, ο ψαλμωδός μιλάει για τον λόγο του Θεού, τις εντολές του Θεού, τις οποίες αγάπησε πάνω απ’ όλα. Ενώ υπομένει πύρινα βάσανα, ο Άγιος Διονύσιος φαίνεται να τα ξεχνάει και έχει μόνο τον λόγο του Θεού στα χείλη του.
6292 Αρεέβα, δηλαδή Μαρσόβα. Ο Άρης ή ο Άρης είναι ο παγανιστικός θεός του πολέμου.
6293 Ένα ποπρίστσε είναι μια μονάδα απόστασης· ήταν ίση με τα 690 οργιές μας. Δύο ποπρίστσες ισούνται επομένως με 1.380 οργιές ή 2,75 βέρστ.
6294 Εκτός από τα παραπάνω, ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης έγραψε επίσης τα ακόλουθα έργα: α) «Περί της Ουράνιας Ιεραρχίας», το οποίο εκθέτει τη διδασκαλία των εννέα τάξεων των Αγγέλων, με εξήγηση των ιδιοτήτων και των καθηκόντων καθενός· β) «Περί της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας», το οποίο εκθέτει τη διδασκαλία των βαθμών της εκκλησιαστικής ιεραρχίας με την ίδια εξήγηση· γ) «Περί των Ονομάτων του Θεού»· εδώ ο Διονύσιος εξηγεί τη σημασία των ονομάτων του Θεού που χρησιμοποιούνται στην Αγία Γραφή· και δ) «Δέκα Επιστολές προς Διάφορα Πρόσωπα».
6295 Με τον όρο «εκλεκτό σκεύος» εννοείται εδώ ο Άγιος Απόστολος Παύλος, ο οποίος φώτισε τον Άγιο Διονύσιο με το φως του Χριστιανισμού.
6296 Δηλαδή. Απόστολος Παύλος ( Β΄ Κορινθίους 12:2 ).